Poezi nga: Miroslava Ramirez
Përktheu: Bajram Karabolli
Kurrë nuk shpresoja të të gjej,
Kur çdo gjë ishte e humbur
kur nuk kisha më shpresë
kur bota që njihja
ishte vetëm një psherëtimë
një qëndismë shpresash të mekura
në mantelin e errët të misterit
Një ankth më gërryente nga brenda.
Fati luante me dëshirat e mia
duke kërkuar dashurinë në kuti të zbrazëta
Në jetën time ti befas u fute
Mu në anën e majtë m’u ngule
mu në thellësisë të zemrës sime
Je ti që ma mbush tërë zbrazëtinë
ti je dashuria dhe premtimi…
Je përgjigja që prisja
për përqafimin pa askënd
për jetën time pa ty.
Haxhiu ndan detaje nga takimi me Whitaker
Fjalët që Leonardi do t’ia thoshte Liridonës: “Motër, amanet...
OKB në Kosovë mirëpret aktgjykimin në rastin e Liridonës
Pakistani thirrje SHBA dhe Iranit të shqyrtojnë zgjatjen e a...
Rama në Greqi, merr pjesë në Forumin Ekonomik të Delphit ...
Dënimi me burgim të përjetshëm për Murselin dhe Plavën dhe m...
📱 Shkarkoni Aplikacionin Arbresh.info për lajmet dhe përditësimet më të fundit!
Skip to content
